Zauważyłem ten stolik nocny, przechodząc obok śmietnika. Jego stan, delikatnie mówiąc, pozostawiał wiele do życzenia: farba była porysowana, wykończenie popękane, a liczne plamy tłuszczu opowiadały swoją historię.
Mimo to, jego stary design mnie zafascynował, dlatego trafił do mojego garażu, gdzie stał niemal rok, zanim postanowiłem dać mu nowe życie.
Pierwszym krokiem było usunięcie szklanych drzwi – były zbyt delikatne i nie pasowały do atmosfery, którą chciałem stworzyć.
Następnie oczyściłem powierzchnię, usuwając warstwę wosku i innych zabrudzeń. Na początku projekt wydawał się zniechęcający – myślałem, że stolik jest zbyt zniszczony, by go uratować. Jego powierzchnia była pełna plam i pęknięć, ale wyjątkowy wzór drewna był tak piękny, że postanowiłem go wyeksponować.
Zachowałem naturalną powierzchnię blatu, nakładając na nią dwie warstwy oleju. Wykończenie znów zaczęło błyszczeć, co zmotywowało mnie do dalszej pracy. Wzmocniłem tył stolika małymi gwoździami, aby zapobiec jego kruszeniu, i zabezpieczyłem całość przezroczystym olejem, chroniąc drewno przed dalszymi uszkodzeniami.
Początkowo planowałem pomalować drzwi, ale zmieniłem zdanie. Różnokolorowe bloki wyglądały nieco chaotycznie, jakby czegoś im brakowało, jednak ich przemalowanie mogłoby sprawić, że całość stanie się zbyt jednolita.
Zainspirowałem się starymi tradycjami, typowymi dla rumuńskich mebli z ubiegłego wieku, które idealnie pasowały do tego projektu.
Ostatnim akcentem były uchwyty – ich wybór zajął mi sporo czasu, ale kiedy je zamontowałem, stolik nocny przeszedł prawdziwą transformację.
Z przedmiotu zniszczonego i zapomnianego zmienił się w odrestaurowany mebel z duszą, który znów mógł cieszyć oko i opowiadać swoją historię.
