Poznajcie historię Mummun, 60-letniej babci z Malezji, której życie wywróciło się do góry nogami. Po rozwodzie jej dzieci i porzuceniu przez nie dwuletniego synka, Reyhana, kobieta została sama z ogromną odpowiedzialnością.
Zamiast cieszyć się zasłużonym odpoczynkiem, musiała znaleźć sposób, by utrzymać wnuka, którego kocha nad życie.
Wcześniej Mummun pracowała jako pomoc domowa, ale bez stałego zajęcia i z małym dzieckiem pod opieką, znalazła się w sytuacji bez wyjścia. Zdesperowana, sprzedała swój skromny majątek, by kupić srebrną farbę i stać się „żywym pomnikiem”.
Każdego dnia pokrywa całe ciało farbą i godzinami stoi w pełnym słońcu, trzymając małego Reyhana na rękach. Praca na ulicy jest wyczerpująca, a zarobki niewielkie – od trzech do sześciu dolarów dziennie.
Każdy grosz trafia jednak na jedzenie dla chłopca. Kiedy przechodzień wrzuci monetę do pudełka, Mummun na chwilę ożywa, śpiewa cichą pieśń, po czym znów zamiera w bezruchu.
Mimo ogromnego zmęczenia i niepewności o jutro, babcia nigdy nie narzeka. Jej determinacja i poświęcenie są dowodem na to, że miłość do wnuka jest silniejsza niż jakikolwiek ból czy wstyd.
Najważniejsze dla niej jest to, by Reyhan nie był głodny.